Medellín – vlucht naar Santa Marta (~31 °C)
-
Santa Marta
-
Santa Marta Real
Dag 13 gaan we met het vliegtuig naar Santa Marta.
Dag 14 verblijven we in Santa Maria waar we optioneel een excursie naar Tayrona nationaal Park hebben.
”Djoser:”
Het Tayrona nationaal park is een aan de noordelijke Atlantische kust gelegen gebied dat ooit het grondgebied was van de Tayrona indianen. Het park heeft een grote variatie aan landschappen. Zo heb je er prachtige stranden en baaien, maar ook een regenwoud dat zich op 900 meter boven de zeespiegel bevindt. Het Tayrona National Park sluit echter zijn deuren in februari. Tijdens deze maand begeeft de inheemse bevolking van de Sierra Nevada de Santa Marta zich in het park om het ecologisch en spiritueel te reinigen. Er zijn nog voldoende andere mogelijkheden om de natuur en cultuur van deze regio te leren kennen. Zo is het mogelijk om de tropische jungle bij Taironaka te bezoeken of naar het bergdorpje Minca te gaan
We vervolgen onze reis naar het eiland Mompox dat daadwerkelijk in de Magdalenarivier ligt. Deze rivier zien we ook in San Agustín en bevindt zich hier in een Delta met vele vertakkingen. Mompox is een andere koloniale parel van dit immense land; het lag vroeger namelijk direct aan de handelsroute en het stond bekend om de vele goudsmederijen.
Helaas werd dit om veiligheidsredenen omgezet naar 2 extra dagen in Santa Marta
”Minder”
Dag 13: Vliegreis naar Santa Marta.
Op tijd vertrokken richting het vliegveld van Medellin om te vliegen naar Santa Marta.
We vlogen om 10.49 uur en rond 14.00 uur waren we in het hotel ‘Santa Marta Real’.
Het stadje (oude centrum ‘historico’) doorgelopen, op zoek naar een fietsverhuur.
Uiteindelijk wel gevonden maar de tour die we wilden, deden ze alleen op maandag… en wij wilden hem dan op vrijdag (de enige dag dat we in Santa Marta zouden zijn) fietsen.
Dus plannen gewijzigd: vrijdag 14 feb. naar Minca voor een wandeling door het dorp daar.
Santa Marta is een gezellig stadje waar het overdag bloedheet is, ‘s avonds druk is bij de restaurants en barretjes en er hangt continu een Caribische sfeer.
Vanuit het hotel wederom uitzicht op graffiti:
Wél lekker gegeten in een door reisleider Wim gekozen restaurant.
Dag 14: Minca.
Na het ontbijt met lokaal vervoer richting Minca vertrokken. Dit lokale vervoer zou een taxi zijn dachten we, maar in werkelijkheid werd het een bus die pas vertrok als er 10 passagiers zich hadden aangemeld. Tevens had je je paspoort nodig voor het geval dat er iets zou gebeuren. Gelukkig had ik nog een kopie in de Reisapp BZ op mijn iphone staan.
Fietsen huren en daar heen fietsen was nagenoeg geen optie i.v.m. het hoogteverschil wat we zouden moeten afleggen over ongeveer 18 km. Eenmaal in Minca besloten we om een wandeling in de bergen in te maken. Na een paar kilometer was er een bordje wat aangaf dat er een waterval zou zijn over 2 km. Omdat de weg vol met keien lag, het warm was en het plaatselijke verkeer ook over dat weggetje moest, was dit best pittig vér. Maar doorzetten dus….
Eenmaal boven bij de waterval, genoten van de rust en natuur en omdat ik het nogal warm had en zweterig was: Er was ook de mogelijkheid om onder de waterval te gaan staan, zwemmend erheen. Dat kon IK uiteraard niet laten.
Daarna weer terug naar Santa Marta.
Toen we terug kwamen kregen we het bericht dat we zaterdag 15 februari NIET zouden vertrekken naar Mompox vanwege de staking van ELN het weekend. Nogal een tegenvaller dus!. Wat is er gedurende 2 extra dagen in godsnaam te doen in Santa Marta?.
Dag 15: Excursie naar Tanganga.
Om de 2 extra dagen enigszins te vullen heeft reisleider Wim een uitje naar Tanganga georganiseerd. Op weg hiernaartoe werden we begeleid door 2 politie escortes: een motor vóór én een motor áchter de bus. In Tanganga aangekomen in een bootje gestapt en afgevoerd naar een baai in de buurt. Daar een beetje geklommen en gewandeld in de bergen en daarna wat gezwommen in de zee, want dat kon ik natuurlijk niet laten.
Na 2 uur ging het bootje (met ons als haringen in een tonnetje) weer terug en bezochten we het ‘huis’ waar Simon Bolívar is overleden. Dit was eigenlijk niet zo interessant…..
Vervolgens maakte de reisbegeleider de excursie van de volgende dag bekend (zondag).
En raad eens?. Jawel, naar Minca en een bezoek aan de watervallen…. die ik vrijdag al had gezien….!
‘s Avonds nog even een bar bezocht. Een gesprek was onmogelijk vanwege het lawaai dus op tijd weer naar het hotel.
Dag 16: Minca revisited.
Op tijd opgestaan en vóór het ontbijt op het dakterras even genoten van de zonsopkomst.
Daarna opnieuw, maar nu met de groepsbus, naar Minca. Ik koos ervoor een andere waterval op te zoeken.
Bij terugkomst een biertje op hetzelfde terras al eergisteren en bekeken hoe streetart wordt aangebracht.
Van foto naar schets naar schildering … (mocht wél even foto’s maken van haar originelen)
‘s Avonds nog even wat rondgelopen door het plaatsje: